(Image by W_Minshull)

Και λέω “όχι το Savoir Vivre”, γιατί πρώτα απ’ όλα δεν είμαι ειδικός, αλλά  και γιατί έχουν γράψει κι άλλοι για το θέμα με πρώτο και καλύτερο το oneman.gr, που είναι από τα αγαπημένα μου. (Μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό άρθρο εδώ : Το savoir-vivre του γυμναστηρίου )

Δεν είμαι γυμνάστρια, ούτε αθλήτρια και σίγουρα δεν είμαι ο Ζαμπούνης (από ό,τι θυμάμαι, δηλαδής).

Είμαι όμως τακτική επισκέπτης του γυμναστηρίου πάνω από 25 χρόνια (*κάνει και show off *) , οπότε μπορώ πχια να πω κάποια πράγματα, που με ενοχλούν.

Θα είναι ένα άρθρο κόλαφος!! (Πάντα ήθελα να το πω αυτό. :p!)

Και όχι, δεν θα κάνω κάποια εισαγωγή.

Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα.

Έρχεσαι στο γυμναστήριο.

Μπράβο σου και πολύ χαίρομαι!

Και εσύ όπως και εγώ, όπως και όλη η υπόλοιπη περιοχή μας που γυμνάζεται σ’αυτό το γυμναστήριο μαζευόμαστε την ίδια ώρα περίπου. Οι διάδρομοι περιορισμένοι αρκετοί όμως για να εξυπηρετηθούμε όλοι.

Έχει ένα ταμπελάκι εκεί μπροστά που λέει

“Σε ώρες αιχμής παρακαλείσθε να μην υπερβαίνετε τα 20′ στο διάδρομο.”

Η διεύθυνση του γυμναστηρίου για να κάνει πιο ευχάριστη τη διαδρομή (από εκεί βγήκε και ο “διάδρομος”) και λίγο να δείξει ότι είναι και σύγχρονος χώρος (*show off γυμναστηρίου)  έχει τοποθετήσει μπροστά στα μηχανήματα τηλεοράσεις.

Ε, δεν είναι ανάγκη να δεις όλο το επεισόδιο Homeland για να κατέβεις, ενώ περιμένουμε 15 νοματαίοι να κάνουμε ένα “ζέσταμα”.

Δεν βρίσκεσαι στις Gold αίθουσες των Βίλλατζ.

Με τα πολλά κατεβαίνεις από το διάδρομο. (Ααααααααμήηηηην!!)

Και είσαι μούσκεμα (μετά από 50′ που τρέχεις – βάλε και τα διαφημιστικά διαλείμματα).

Και…ξαπλώνεις επάνω στον πάγκο των κοιλιακών.

Μούσκεμα.

Χωρίς πετσέτα.

Και στάζει ο πάγκος.

Και φεύγεις.

Και θέλω να σε πάρω στο κυνήγι και να σε βάλω να σφουγγαρίσεις, που θέλω να κάνω κι εγώ κοιλιακούς, αλλά δεν έχω φορέσει την αδιάβροχη στολή για να ακουμπήσω.

Παίρνω χαρτί και σκουπίζω εγώ τον ιδρώτα σου (Μπλιέχ!). Και το κάνω επιδεικτικά, για να με δεις, αλλά..μπααααα!!

Και μην γελάς, κοπελίτσα, που δεν ιδρώνεις γιατί τις προάλλες καθάριζα το αποτύπωμά σου από το make up Νο 876 για λεία επιδερμίδα. Θες να έρθεις βαμμένη, με γειά σου και χαρά σου, όμως ΜΗΝ ΑΚΟΥΜΠΑΣ ΤΟ ΜΑΚΙΓΙΑΡΙΣΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΤΟΥΣ ΠΑΓΚΟΥΣ (Αχμ….Θα μπορούσε να γίνει και ταμπέλα).  Βάλε πετσέτα κι άσε την ψεύτικη βλεφαρίδα να κάνει παιχνίδι.

Α! Και πληζ, πληζ….άλλο “μοσχομυρίζω καθαριότητα και όμορφα” κι άλλο “ψεκάζομαι με θανατηφόρο eau de parfum”.

Την τελευταία φορά που έκανες διάδρομο δίπλα μου, είχα μαστουρώσει τόσο πολύ που έψαχνα να βρω αναπτήρα να ανάψω και να τραγουδάω “No woman, no cry!”.

Παρόλα ταύτα είμαι ήρεμη.

Κοίτα με.

Είμαι.

Είναι ένα από τα καλά του γυμναστηρίου. Ρίχνει τις εντάσεις.

Και κάθομαι να κάνω ασκήσεις στήθους με αλτηράκια.

Ξέρεις.

Παίρνω τα αλτηράκια, κάνω εκτάσεις στο πλάι χεράκια, κλείνω και ξανανοίγω.

ΕΕΕΕΕΕκείνη την ώρα θα σου έρθει, μάγκα, να περάσεις  κάνοντας ελιγμούς τύπου “είχε ένα κορμί σαν χέλι, χόρευε το τσιφτετέλι”ανάμεσα σε μένα και στο διπλανό μου που προσπαθεί να κάνει ώμους και να σηκώσει 15 κιλά σε κάθε χέρι.

Και μαζεύομαι εγώ, γιατί φοβάμαι μην σε χτυπήσω και σταματάω την άσκηση και σφίγγεται περισσότερο ο καημένος ο δίπλα, για να σου κάνει χώρο να περάσεις ενώ βρίσκεται σε  κίνηση της άσκησης.

Γιατί εσύ δεν μπορείς να περιμένεις 1′ να κάνουμε διάλειμμα.

(Image by stolethetv)

Κι αφού κάνεις τις ασκήσεις σε πιάνει κατούρημα ή κάτι άλλο.

Αν σε πιάνει κάτι άλλο πάντως, είσαι πολύ γρήγορος.

Τόσο γρήγορος, που βγαίνεις χωρίς να έχεις πλύνει τα χέρια σου.

Κι έρχεσαι και πιάνεις τα F**** αλτηράκια, που μετά θα πάρω εγώ ή ο διπλανός κλπ.

Γουάι, ρε φίλε; Γουάι;

Αλίμονο, δε κι αν πιάσεις οικειότητες με κανέναν άλλο ή έρχεσαι με κανέναν φίλο σου.

Ενώ φοράω ακουστικά με τη μουσική δυνατά, ακούω τις αγριοφωνάρες σου για το ποδοσφαιρικό ντέρμπι της Κυριακής.

Κι εσύ, κοπελλίτσα, μην γελάς.

Γιατί κάνεις άλλα.

Πιάνεις μαλλί και το στριφογυρίζεις και χαχανίζεις χαριεντιζόμενη με τον πιτσιρικά, ενώ κάθεσαι στο μηχάνημα των προσαγωγών, για το οποίο περιμένουμε ουρά. (Να δεις που το “Get a room”, που λένε οι αμερικάνοι-άγγλοι , όποιοι το λένε τέλος πάντων, θα προέκυψε από μέλος γυμναστηρίου, που περίμενε αντίστοιχα.)

Επ! Φίλε, σε βλέπω.

Προφανώς και για να μην φοράω κολλητά, κοντά, ανοιχτά, κλπ, αλλά φαρδιές μακριές μπλούζες και τις φαρδιές φορμίτσες μου, δεν θέλω να χαζεύεις τον ποπό μου.

Τουτέστιν, όταν ξαπλώνω στο μηχάνημα γλουτών δεν θέλω  να καρφώνεσαι. Μου τη “δίνει”.

Προφανώς εσύ “φτιάχνεσαι” αφού η φαντασία σου δουλεύει, αλλά εμένα με εκνευρίζεις.

Γι’αυτό σε κοιτάω λοξά, όχι για να σου κάνω “καμάκι”.

Όπως επίσης, το γεγονός ότι φεύγω σχεδόν τρέχοντας κάθε φορά που έρχεσαι δίπλα μου, είναι γιατί ξέχασες το Noxzema σου και όχι για να σου κάνω κόνξες. #Noxzema_na_pareis

Νεαρέ, εντάξει, καλό το savoir vivre αλλά μην μου μιλάς στον πληθυντικό, όποτε με βλέπεις…

Δεν είμαι δα και τόσο μεγαλύτερή σου. Ή μήπως είμαι;….

(Εχμ….μήπως γεροπαραξενεύω; )

Άντε, μην αγριέψω αλά Rocky Μπαλμπόοοα!

 

No easy way out - Robert Tepper Rocky savoir vivre γυμναστήριο κανόνες άθλησης κανόνες ευγένειας κανόνες καθαριότητας