Στο σπίτι της μαμάς μου υπάρχει αρκετός ελεύθερος χώρος στους τοίχους. Στο ταβάνι.

Έχει παντού φωτογραφίες, πίνακες και στολίδια.

Κατά έναν περίεργο τρόπο, ενώ είναι έτσι γεμάτο, δεν σε κουράζει.

Το διασκεδάζουμε. Την πειράζουμε κιόλας. Ξέρετε, “Μαμά, έχεις αφήσει ένα μικρό κενό εκεί ανάμεσα. Γιατί δεν κρεμάς κάτι, ας πούμε;” Γελάει.

Επίσης, δεν αφήνει καιρό τα ίδια. Όχι. Αλλάζει συνέχεια τα πάντα.
Από μικρή που τη θυμάμαι, το απολάμβανε απίστευτα. Γυρίζαμε από το σχολείο και βρίσκαμε άλλο σπίτι.

Εννοείται ότι στο δικό μου σπίτι είμαι το ακριβώς αντίθετο.

Καθόλου στολίδια, φωτογραφίες, μπιχλιμπίδια κλπ. Οι φωτογραφίες και τα album μαζεμένα. (περισσότερα…)