Όταν η αγαπημένη chichi μου ζήτησε να γράψω ένα άρθρο για το blog της,  χωρίς δεύτερη σκέψη αποφάσισα ότι το θέμα μου θα είναι οι “περίεργες-παράξενες” φίλιες.  Όχι, δεν σκέφτηκα να κάνω βαθυστόχαστες αναλύσεις, αυτές τις έχουν κάνει άλλοι, πριν από μένα και μάλιστα με τρόπο μοναδικό.  Εγώ ήθελα να καταγράψω πρόσωπα και καταστάσεις που κάποτε με ξάφνιασαν και “γκρίζαραν” τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου.  Τώρα φυσικά μόνο ευγνωμοσύνη νοιώθω καθώς είναι πηγή έμπνευσης για τούτο εδώ το άρθρο.

Στη στιγμή και σχεδόν αβίστα βάφτισα αυτές τις “περίεργες” φιλίες… και το όνομα αυτών “Φαρμακοφιλίες”. (περισσότερα…)

Μικρή άκουγα πολύ συχνά να με χαρακτηρίζουν “φιλόζωη”.

Ελεγαν, για παράδειγμα, “η Ελίνα είναι πολύ φιλόζωη“.

Θυμάμαι έντονα πως αναρωτιόμουν, γιατί το άκουγα κυρίως για εμένα και όχι τοσο συχνά για άλλους.

Τα λυπόμουν τα αδέσποτα.

Τα έβλεπα μόνα τους μέσα στο κρύο, τη βροχή, να παλεύουν με τα πάντα, την πείνα, τη δίψα, το διωγμό.

Σκεφτόμουν “αυτή η καημενούλα η έγκυος σκυλίτσα πού στην ευχή θα γεννήσει μέσα στους δρόμους;”.

Ευτυχώς τώρα δεν τα βλέπω μόνο εγώ.

Το θέμα δεν είναι να υιοθετήσουν αδέσποτο όσοι ήδη έχουν. (περισσότερα…)