Μία από τις λίγες ελληνικές τηλεοπτικές σειρές που μου άρεσαν και παρακολουθούσα ήταν το “Περί Ανέμων και Υδάτων” . Το σενάριο της σειράς έγραψε η Κάκια Ιγερινού και αυτό που με είχε κερδίσει ήταν ότι οι ιστορίες της ήταν γεμάτες από το ξεχωριστό χρώμα της Κέρκυρας. Τους ιδιωματισμούς, τον τραγουδιστό τρόπο ομιλίας, τις τοπικές συνήθειες, έθιμα και τους χαρακτήρες που ζουν στο νησί.

Τί σχέση έχει με “Το Μυστικό του Λεβάντε”; Έχει.  (περισσότερα…)

Αργά το απόγευμα και είμαι μόνη μου στο σπίτι διαβάζοντας το “Επειδή είναι η καρδιά μου” του Αύγουστου Κορτώ.

Με έχει συνεπάρει τόσο που έχω ξεχάσει πόση ώρα διαβάζω, αλλά συνειδητοποιώ ότι έχει νυχτώσει και αγριεύομαι πολύ!

Για την ακρίβεια, έχω παγώσει και δεν τολμώ να σηκωθώ να πάω στο άλλο δωμάτιο.

(περισσότερα…)

Το βιβλίο “Η κλέφτρα των βιβλίων” του Μάρκους Ζούσακ κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός και με συντρόφευε τις τελευταίες μέρες.

Για να σας προλάβω, δεν έχω δει την ταινία.

Προτιμώ να διαβάζω το βιβλίο και μετά να βλέπω την ομώνυμη ταινία.

Έχω την αίσθηση, ότι αν γνωρίσω σύντομα την εξέλιξη μιας ιστορίας, θα χάσω το ενδιαφέρον μου στην ανάγνωση του βιβλίου.

Να το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή. Δεν είναι ένα ανάλαφρο βιβλίο. (περισσότερα…)