Δεν είχα ξαναδιαβάσει έργο της Βιρτζίνια Γουλφ.
Ούτε είχα ασχοληθεί ιδιαίτερα με την προσωπικότητά και την ιστορία της.

Χρειάστηκαν μόλις λίγες σελίδες από την κυρία Νταλογουέι για να κάνω αναζήτηση στο γκούγκλι.
Ένιωσα την ανάγκη να μάθω πράγματα για τη ζωή της και την εποχή που διακρίθηκε.
Από εκείνο το σημείο και ύστερα στη συνέχεια της ανάγνωσης, ένιωθα ότι έβρισκα κομμάτια του εαυτού της και της πολύπλοκης προσωπικότητάς της. Θα μου πείτε, και ποιά προσωπικότητα δεν είναι πολύπλοκη;
Η εποχή της την έκανε να ξεχωρίζει ακόμη περισσότερο και ίσως να ήταν διαφορετική η κατάληξή της, εάν είχε ζήσει σε μεταγενέστερα χρόνια.
Ωου, γουέλ!

Η γνωριμία μου με την κυρία Νταλογουέι με έφερε σε επαφή με ένα αριστοτεχνικό  πυκνό κείμενο.
Ενώ η ιστορία αφορά τη διήγηση μιας ημέρας της κεντρικής ηρωίδας, η Γουλφ με εξαιρετικά περίτεχνο τρόπο καταφέρνει και φωτίζει στιγμές του παρόντος της ιστορίας με ιστορίες του παρελθόντος.
Καταφέρνει να εξηγεί συμπεριφορές και σχέσεις κάνοντας φλας μπακ, που εντάσσονται στο σήμερα της αφήγησης.
Επειδή όμως μπορεί κι εσείς να μην γνωρίζετε την ιστορία της κυρίας Νταλογουέι, ας δούμε λίγα λόγια για το βιβλίο, όπως καταγράφονται στο site των Εκδόσεων Μίνωας: (περισσότερα…)