Στο σπίτι της μαμάς μου υπάρχει αρκετός ελεύθερος χώρος στους τοίχους. Στο ταβάνι.
Έχει παντού φωτογραφίες, πίνακες και στολίδια.
Κατά έναν περίεργο τρόπο, ενώ είναι έτσι γεμάτο, δεν σε κουράζει.
Το διασκεδάζουμε. Την πειράζουμε κιόλας. Ξέρετε, “Μαμά, έχεις αφήσει ένα μικρό κενό εκεί ανάμεσα. Γιατί δεν κρεμάς κάτι, ας πούμε;” Γελάει.
Επίσης, δεν αφήνει καιρό τα ίδια. Όχι. Αλλάζει συνέχεια τα πάντα.
Από μικρή που τη θυμάμαι, το απολάμβανε απίστευτα. Γυρίζαμε από το σχολείο και βρίσκαμε άλλο σπίτι.
Εννοείται ότι στο δικό μου σπίτι είμαι το ακριβώς αντίθετο.
Καθόλου στολίδια, φωτογραφίες, μπιχλιμπίδια κλπ. Οι φωτογραφίες και τα album μαζεμένα. (περισσότερα…)
Εφηβεία 2.0 – Ίρις Κρέμερ
Written by Iris Cremer, Posted in Comments, Guest Stars, ThinkFree
(Image by cgpgrey )
Σταματήσαμε στην Νερατζιώτισσα όπου βρίσκεται το Mall της Αθήνας.
Δυο έφηβες επιβιβάστηκαν στο βαγόνι έχοντας ήδη πολύ υψηλά τον τόνο της φωνής τους και κάθισαν στην απέναντι τετράδα θέσεων από εμένα, δίπλα-δίπλα.
Δυο κορίτσια της σημερινής εφηβείας. Και λέω της σημερινής γιατί έχω κι εγώ περάσει εφηβεία, ούτε λίγα αλλά ούτε και πολλά χρόνια πριν και θυμάμαι αρκετά καθαρά το πως ένιωθα και πως ήθελα να μοιάζω προς τα έξω.
Δύο κορίτσια μελαχρινά γύρω στα 15, μπορεί και 14. Δύσκολο να κρίνεις όταν το μακιγιάζ μιας έφηβης θυμίζει μακιγιάζ από τουλάχιστον 35άρα τραγουδίστρια πίστας που ετοιμάζεται να βγει στη σκηνή. Και όχι μη βιαστείτε να πείτε ότι κρίνω. Έχω δει στη ζωή μου και ειδικά στο εξωτερικό, πολύ εκκεντρικά ντυμένους ανθρώπους όλων των ηλικιών και δε με πείραξε ποτέ. Ίσα ίσα ενώ όλοι οι γύρω τους κοιτούσαν περίεργα εγώ μέσα μου θαύμαζα την απελευθέρωση και άνεση που νιώθανε, την δική τους προσωπικότητα που ξεχείλιζε μέσα από την εικόνα τους και ήθελα πολλές φορές να τους κλείσω το μάτι συνωμοτικά και συντροφικά. (περισσότερα…)