StatusUPdate.gr

What's on my mind (?)

Δευτέρα

13

Οκτώβριος 2014

1

COMMENTS

Deja Vu!

Written by , Posted in Check In, Guest Stars

Η αγαπημένη Chichi Mdou, μ΄έπιασε και με ρώτηξε μια μέρα: καλά κι ωραία τα σουρταφέρτα σου πτηνό, αλλά τι ακριβώς γυρεύεις ανά τους προορισμούς και δεν λες να βάλεις τον τέτοιον σου κάτω;

Κι επειδής πτηνό δεν αφήνει τέτοια αβανταδόρικα ερωτήματα να περνάνε έτσι στο ντούκου, απεφάσισα να της απαντήσω.

Σιγά που θα άφηνα την ευκαιρία! Και για να απαντήσω στα περί ταξιδιών, θα πάμε παρέα ένα ταξίδι.

Ίσαμε το Βερολίνο.

Alexanderplatz - ο Πιγκουίνος στο statusupdate.gr 2

Και συγκεκριμένα στην Αλεξάντερπλατς, στο κέντρο του (πρώην;) Ανατολικού Βερολίνου.

Η Αλεξάντερπλατς είναι μία πλατεία βέρι βέρι ιμπρέσιβ.

Κατ’αρχάς έχει την απλωσιά της. Πεντέξι στρέμματα χώρος, νάχεις να απλώνεις τις παρελάσεις σου, νάχεις να κάμεις κρίστμας φιέστες, να ρίχνεις τα πατίνια σου, τον πετάς τον χαρταετό σου, να παίζεις κάνα ποδόσφαιρο, να μπορεί τελοσπάντων να χορτάσει η ψυχούλα σου πεζοδρόμια.

Alexanderplatz - ο Πιγκουίνος στο statusupdate.gr 3

Και αψηλά κτήρια τριγύρω. Και καταστήματα. Και εμπορικά κέντρα. Να ψωνίζεις τα λουκάνικά σου, να κάθεσαι να τρως κάνα καρτόφελ με κόσλοου, να πίνεις τη μπύρα σου βρε αδελφέ.

Στην υγειά της Αγκέλας που κάπου εδώ έριχνε τις τσάρκες της όταν ήταν παιδίσκη.

Alexanderplatz - ο Πιγκουίνος στο statusupdate.gr 4

Όταν πρωτοβρέθηκα εδώ (πάνε κάποια χρόνια), έκαμνα αυτό που κάμω συνήθως για να συντονιστώ με μία πόλη. Στάθηκα εν τω μέσω της κεντρικής πλατείας και άρχισα να κοιτάω τριγύρω μου.

Και να αναπνέω εντυπώσεις. Άνθρωποι, ποδήλατα, τραμς, καλώδια, ένα παγκόσμιο ρολόι. (…)

Ένα παγκόσμιο ρολόι;

Πάγωσα.

Alexanderplatz - ο Πιγκουίνος στο statusupdate.gr 5

Άρχισα να κινούμαι προς την κατεύθυνση του ρολογιού.

Η καρδιά μου χτύπαγε δυνατά, τα μάτια μου γουρλωμένα! Περπάταγα γρήγορα, σχεδόν έτρεχα.

Και κοίταζα έκπληκτος.

Όχι έκπληκτος: ενθουσιασμένος.

Alexanderplatz - ο Πιγκουίνος στο statusupdate.gr 6

Και συγκινημένος! Με δάκρυα στα μάτια.

Και με ένα βαθύ, εσωτερικό χαμόγελο.

Alexanderplatz - ο Πιγκουίνος στο statusupdate.gr 7

Και άρχισα να γυρνάω. Γύρω, γύρω. Γελώντας.

Και διαβάζοντας δυνατά τις πόλεις στις εικοσιτέσσερις χρονικές ζώνες.

Μαρακές και Χονολούλου. Άνκαρα, Ινσταμπούλ, Ατέν και Τελ Αβίβ.

Alexanderplatz - ο Πιγκουίνος στο statusupdate.gr 8

Μόντρεαλ, Ουάσινγκτον, Νιου Γιορκ, Αβάνα. Και Παναμάς. Και Σάντα Φε. Και Μπογκοτά. Ναι, Μπογκοτά.

Να φωνάζω “Μπογκοτά” και να γελάω. Και Χάλιφαξ. Και Καράκας.

Θέαμα είχα γίνει. Σταμάταγε ο κόσμος και με κοίταζε.

Αλλά κανείς δεν καταλάβαινε. Ότι μόλις είχα ζήσει ένα ντεζα βου.

Δεν ήμουν πια τριαντατόσο. Αλλά επτά ετών.

Ναι, πολύ καλά άκουσες: επτά ετών.

Δυο σπιθαμές μπόμπιρας.

Ένα παιδί ήμουν που έτρεχε γύρω από το ρολόι. Και δώστου να γελάω και να φωνάζω τις πόλεις.

Και να φχαριστιέμαι.

Alexanderplatz - ο Πιγκουίνος στο statusupdate.gr 9

Φλασμπακ: το χίλια εννιακόσια ογδόντα τρία, ίντερνετ δεν υπήρχε. Όχι το λέω, γιατί εσύ μπορεί να τόχεις και δεδομένο σήμερις.

Τότε λοιπόν, εγώ ασχολιόμουν με τα συνήθη πράματα που απασχολούσαν κάθε σοβαρό νήπιο της ηλικίας μου: τα αυτοκόλλητα της Πανίνι, τον Τιραμόλα και τον Σεραφίνο, τα Στρουμφάκια και τη Μάγια τη Μέλισσα.

Και επειδής μου άρεσαν πολύ τα βιβλία, οι γονείς μου, μου αγόραζαν κάμποσα για νάχω να διαβάζω.

Με παραμύθια, με μυθολογίες, με ιστορίες, με ζωάκια.

Alexanderplatz - ο Πιγκουίνος στο statusupdate.gr 10

Ανάμεσα στα πολυάριθμα βιβλία πούχα τότες στη βιβλιοθήκη μου ήταν και μία πρωτότυπη εγκυκλοπαίδεια (έτσι αυτο-επικαλείτο) με τους ήρωες του Ντίζνεϊ και υπό τον ευφάνταστο τίτλο “ο Θαυμαστός Κόσμος των Γνώσεων”.

Ένας από τους τόμους της σειράς -ο πιο αγαπημένος μου- είχε ως θέμα τις μεγάλες πόλεις του κόσμου.

Και νάσου ο Ντόναλντ στα Πεκίνα και νάσου η Γιαγιά Ντακ στις Σκωτίες. Κι εγώ ως πιτσιρικάς να διαβάζω και να ταξιδεύω.

Με τη φαντασία μου. Στην Μπραζίλ. Και στη Ρώμη. Στο Κέηπ Τάουν και στην Ιερουσαλήμ.

Και να σκέφτομαι όλα όσα θέλω να κάμω στη ζωή μου. Όταν θα μεγαλώσω ντε. Είναι απίθανος αυτός ο κόσμος, σκεφτόμουν.

Δεν θάταν σπουδαίο πράμα να τον γνωρίσει κανείς και να τον περιπατήσει; Να τον εκάμει δικό του;

Τώρα βέβαια θα με ρωτήξεις, καλή μου Chichi: και τι σχέση έχουν όλα αυτά με το Παγκόσμιο Ρολόι του Βερολίνου;

Που κολλάει η Γιαγιά Ντακ και ο Γκούφι με την Αλεξάντερπλατς;

Εύλογα ρωτάς. Γιατί δεν έχεις δει ακόμα το εξώφυλλο…

Alexanderplatz - ο Πιγκουίνος στο statusupdate.gr 11

Πούχε αυτό το ρολόι.

Το Παγκόσμιο Ρολόι του Ανατολικού (τότες) Βερολίνου.

Και για το οποίο, το βιβλίο πουθενά δεν έλεγε λέξη.

Μοναχά το είχε στο εξώφυλλο.

Ένα τεράστιο μεταλλικό ρολόι.

Με τις κυριότερες πόλεις γραμμένες απάνου του. Και την αισθητική του ανατολικοευρωπαϊκού μονδερνισμού.

Που έκτοτε είχα σχεδόν ξεχάσει την ύπαρξή του. Και που δεν ήξευρα καν σε ποιο σημείο του πλανήτη βρίσκεται.

Alexanderplatz - ο Πιγκουίνος στο statusupdate.gr 12

Και να που έφθασε η ώρα να συναντηθούμε. Εγώ και το ρολόι.

Όταν εντέλει χόρτασα το τρεχαλητό τριγύρω του, σταμάτησα και απέμεινα για ώρα να το κοιτάζω σιωπηλός. Και να σκέφτομαι.

Ότι όσο κανείς ταξιδεύει, τόσο καταλαβαίνει. Τον κόσμο. Αλλά κυρίως τον εαυτό του.

Και συνειδητοποιεί.

Πως όσο περισσότερο περιπατεί, τόσο περισσότερο διψάει. Να μάθει κι άλλα. Κι άλλα. Κι άλλα.

Και όσο αναπνέει να μαθαίνει. Γιατί είναι αυτή η περιέργεια, η αναπνόη του.

Η δική μου αναπνοή.

Ταξιδεύω γυρεύοντας να ενώσω τις τελείες. Να σχηματίσω την εικόνα. Του εαυτού μου.

[Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο είναι του Πιγκουίνου.]

 


 

Λίγα λόγια για τον Πιγκουίνο από τον ίδιο (Απόσπασμα από το ποστ του Ποιός είσαι ρε πιγκουίνε;”):

Πιγκουίνος Μπλογκ

“Πτηνός ετών τριανταοκτώ πλέον, αψηλός, γεννηθής εν επαρχιακή πόλη της Θράκης (ελάχιστες βρεφικές μνήμες, αλλά πάντοτε αγάπη για εκείνη την πατρίδα με το φάρο) και διαβιών εν τα Πατήσια.

Μικροαστός και βιοπαλαιστής (εντάξει δεν είμαι και ο Ξανθόπουλος, αλλά εις πείσμα των όσων τυχόν νομίζεις για μένα, δουλεύω πολύ! Και όχι δεν είμαι πιλότος, αεροσυνοδός, ναυτικός, τούριστ οπερέιτορ, δημοσιογράφος ή εισοδηματίας!).

Παραμένω (σχεδόν) πάντα, χαμογελαστός και καλοπροαίρετος. Και εις πείσμα των όσων συμβαίνουν, αισιόδοξος. Έχω και κάμποσα ελαττώματα, αλλά σιγά να μην στα πω! Και τελοσπάντων, σάμπως θα με παντρευτείς μη-χειρότερα;” 

Ο Πιγκουίνος αρθογραφεί στο  pigkouinos.blogspot.gr από το 2004.

Μέσα από τα κείμενα και τις φωτογραφίες του μιλάει για ταξίδια, μουσική, κινηματογράφο, κόμιξ, αρχιτεκτονική κ.α.