StatusUPdate.gr

What's on my mind (?)

Τετάρτη

24

Φεβρουάριος 2016

0

COMMENTS

Όχι πια (μόνο) Like. Και πάλι φίλοι

Written by , Posted in Comments, ThinkFree

E, ρε, γλέντια!

– Καρδούλα στη φωτογραφία της Νίτσας, που είναι με μαγιό Νι-κο-λά-κη; (Έτσι συλλαβιστά λέγονται τα ονόματα, όταν το χέρι είναι κανατάκι στη μέση).

– Εμ….αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις (κλασικά)! Περπατούσα στο δρόμο, χάζευα στο Facebook κι εκείνη την ώρα περνούσαν μία καμηλοπάρδαλη κι ένας ελέφαντας, δεν τα είδα, μπερδεύτηκα και για να κρατήσω την ισορροπία μου, πάτησα το δάχτυλο πάνω στην οθόνη του κινητού, που έτυχε να είναι η φωτογραφία της Νίτσας και κύλησε ο αντίχειρας στην καρδούλα.
Από θαύμα δεν έπεσα στο πεζοδρόμιο και γλίτωσα τα ράμματα.

Σκηνές από ένα κοντινό μέλλον. Σε 2 ώρες, ας πούμε.

Μόλις καλωσορίσαμε τα νέα emojis – “κουμπιά” – button – reaction – αντιδράσεις-γουατέβα του facebook.

Ε, ρε γλέντια!! Καλώς τα, τααααα παιιιιιδιά!

Δημοσιεύτηκε από Chichi Mdou στις Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

 

 

Για να το πούμε πιο απλά, είναι η “προέκταση” του like.
Το παίδευε καιρό ο Μαρκ. Λίγο που μπορεί να τρόμαξε από τον καταιγισμό καρδουλακίων <3 των φιλενάδων μου, λίγο τα 3 Lol και O.M.G., έβαλε το team κοινωνιολόγων, ψυχολόγων, ερευνητών και δεν συμμαζεύεται και μετά από δοκιμές με τους συνεργατες του, σήμερα μας έφερε περισσότερες επιλογές έκφρασης.
Κι άρχισε ο χαμούλης. Χιχιχι!

Η αλήθεια  είναι, ότι ένα “Like” μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα. Πατούσαμε Like, για να δείξουμε ότι συμφωνούμε, ότι συμπαραστεκόμαστε, ότι επιβραβεύουμε, ότι μας φαίνεται αστείο, ότι θυμώνουμε και για ένα σωρό άλλους προσωπικούς λόγους για τον κάθε ένα.
Αυτές οι “αντιδράσεις”, λοιπόν, έρχονται να δώσουν περισσότερες δυνατότητες, καθώς μέχρι τώρα πατούσαμε Like, όχι μόνο γιατί κάτι μας αρέσει.
Έτσι πλέον πέρα από το like έχουμε, την καρδουλίτσα Love (που στα ελληνικά αποδίδεται ως “τέλειο”, που δεν μου αρέσει – θα μπορούσαν να το κανουν “Αγάπη”), τη φατσούλα Haha, τη φατσούλα Wow, τη φατσούλα Sad και η φατσούλα Angry (που στα ελληνικά αποδίδεται ως “έλεος”- “έλεος”; Mα, “έλεος”; Γίνε πιο δημιουργικός. Κάντο “Νισάφι”, ας πούμε). Αυτό το Yay δεν το έχουμε δει ακόμη.

Πέρα από το χιουμοριστικό χαρακτήρα του φανταστικού διαλόγου, που ανέφερα στην αρχή, είναι σίγουρο κι ας μην κρυβόμαστε, ότι θα υπάρξουν παρεξηγήσεις.
Μου έκανε Like και όχι καρδούλα. Γιατί;

Γιατί έβαλε “Έλεος”, Wow κλπ

Από την άλλη μια τέτοια επιλογή δίνει τη δυνατότητα σε εκείνους που δεν γράφουν κανένα σχόλιο ποτέ, να “ανοιχτούν” περισσότερο (τί λέω, Θεούλη μου; ) και να ξεδιπλώσουν το χαρακτήρα του. Αντί για Like να πατήσουν Χαχα. Φλυαρία, δηλαδής.

Και εννοείται  είναι και εργαλεία διαθέσης για φλερτ, καρδουλίτσες, νιάου κλπ.

Για να μην αναφέρω τον προβληματισμό, που θα έχουμε πριν από κάθε φορά, που εμείς θέλουμε να έχουμε μία “αντίδραση” σε ενα ποστ friend ή σελίδας.

Να βάλω σκέτο Like; Μήπως καρδούλα; Κι αν παρεξηγηθεί; Όχι, άσε! Θα βάλω “Χαχα”. Αλλά “Χαχά”; Άστο θα “Wow”” και είμαι οκ.

Και πάει λέγοντας.

Μην μου πείτε, ότι είναι υπερβολές, γιατί δεν είναι. Θα συμβούν και τέτοια κι άλλα, ανάλογα με το βαθμό ανασφάλειας και ανάγκης για επιβεβαίωση, που έχει ο κάθε χρήστης του Facebook. Και μετά θα πιάσουν δουλειά οι κοινωνιολόγοι και όλοι οι άλλοι ειδικοί.

Τέτοιες αντιδράσεις όμως έχουμε σε καθε έκφανση της επικοινωνίας και της έκφρασης.
Κατά τη δική μου γνώμη έχει ενδιαφέρον αυτή η νέα κίνηση.
Το μέσο, το Facebook, μας προσφέρει έναν επιπλέον τρόπο να εκφραστούμε.

Όμως εμείς επιλέγουμε, πως θα εκφραστούμε και όχι ο Μαρκ.
Κανείς δεν μας επιβάλει κάτι από όλα αυτά.
Όλα εξαρτώνται από το πώς θα προσεγγίσουμε εμείς αυτήν την καινοτομία και τί θέλουμε, να πάρουμε από κάθε δημοσίευση.

Ο δικός μου προβληματισμός είναι σχετικά με το πόσο πιο διεκπεραιωτικοί γινόμαστε με αυτά τα κουμπάκια. Θα πατάμε ένα από αυτά και άρα θα θεωρούμε, ότι έχουμε εκφράσει αυτό που θα λέγαμε με 2-3 λόγια σε ένα σχόλιο;
Ή μήπως αρχίσουμε τα διευκρινιστικά σχόλια του emoji που επιλέξαμε;

Εγώ πάντως, όταν βάζω καρδούλα “Τέλειο” (Ίου) , θα βάζω κι άλλες καρδούλες σε σχόλιο άμα μου έρθει και επίσης όταν κάτι μου φαίνεται πολύ αστείο, θα κάνω βαθμίδες ‘Χα” και θα τις προσθέτω πάλι σε σχόλιο.

Με λίγα λόγια, ο Μαρκ θα μου δίνει επιλογές κι εγώ θα κάνω ό,τι θέλω.

(Ή έτσι θα με αφήνει να νομίζω.)