StatusUPdate.gr

What's on my mind (?)

Πέμπτη

29

Δεκέμβριος 2016

0

COMMENTS

” Ο Προσκυνητής ” – Terry Hayes

Written by , Posted in Books, Timeline

“Μια κούρσα ενάντια στο χρόνο… και ένας αδυσώπητος εχθρός.
Μια ανώνυμη νεαρή γυναίκα δολοφονείται σε ένα κακόφημο ξενοδοχείο, με τα χαρακτηριστικά του προσώπου και τα αποτυπώματά της να έχουν αλλοιωθεί από οξύ.
Ένας πατέρας αποκεφαλίζεται δημόσια κάτω από τον καυτό ήλιο της Σαουδικής Αραβίας.
Ένας διαβόητος Σύρος βιοτεχνολόγος βρίσκεται δίχως μάτια σε μια χωματερή της Δαμασκού.
Ανθρώπινα αποκαΐδια πάνω σε μια βουνοπλαγιά στο Αφγανιστάν.
Μια συνωμοσία για το μεγαλύτερο έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας.
Ένα μονοπάτι ενώνει όλες τις κουκκίδες.
Και μόνο ένας άνθρωπος μπορεί να το διασχίσει.”

 

Αν ψάχνετε ένα βιβλίο με ρομάντσο, χάρηκα που βρεθήκαμε, θα τα πούμε σε επόμενο ποστ.
Αν ψάχνετε ένα βιβλίο με δράση, γειά σας, νομίζω ότι θα σας ενδιαφέρει.

Γίνομαι ξεκάθαρη από την αρχή, για να μην παρεξηγηθούμε.
Είναι παρόμοια φάση, όπως και με τον κινηματογράφο, όπου δεν αρέσουν σε όλους οι ταινίες δράσης -κατασκοπείας κλπ.

Εναλλακτικός τίτλος του “Ο Προσκυνητής” ,  λοιπόν, θα μπορούσε να είναι “Ο φαύλος κύκλος του μίσους”.
Είναι ένα βιβλίο κάτι ανάμεσα σε αστυνομικό – κατασκοπευτικό-πολιτικό – James Bond – Homeland – Wire κλπ.

Ο ήρωας του βιβλίου, που έχει πολλά ονόματα καθότι πράκτορας, έχει πέσει στο κυνήγι ενός τρομοκράτη και είναι ο μόνος που μπορεί να σώσει την ανθρωπότητα (βλ. James Bond).

Η ιστορία ξεκινά με γεύση αστυνομικού μυθιστορήματος, αλλά προχωρώντας σε πάει σε άλλα μονοπάτια, ακόμη πιο σκοτεινά και πιο επικίνδυνα.
828 σελίδες μετά έχεις διαβάσει πολλές παράλληλες και μη ιστορίες, που στιγμές περιπλέκονται η μία μέσα στην άλλη, επηρεάζοντας την ύπαρξη ανθρώπων που παίζουν καθοριστικό ρόλο για το μέλλον αυτού του κόσμου.

Ο προσκυνητής

Ο ήρωας πράκτορας των Μυστικών Υπηρεσιών των Η.Π.Α. φυσικά και έχει στοιχεία από James Bond, αφού είναι πανέξυπνος, εύστροφος, γρήγορος, πολυμήχανος (όχι στο επίπεδο του Μακ Γκάιβερ) αλλά και κάποια άλλα από την Κάρι του Homeland μόνο που τούτος δεν έχει (έντονα εμφανή τουλάχιστον) ψυχοπαθολογικά θεματάκια.

Ο Terry Hayes  φιλοαμερικάνος (έεεελαααα) παρουσιάζει κατά τη γνώμη μου τη μία πλευρά της (σύγχρονης) ιστορίας , αφήνοντας όμως περιθώρια για προβληματισμό και για να σχηματίσει κάποιος  τις δικές του απόψεις.

Ο τρομοκράτης από τη Σαουδική Αραβία (άλλος από εδώ) ορκίζεται να πολεμήσει εναντίον αυτού που θεωρεί μεγάλο εχθρό, όταν στην ίδια τη χώρα του ο πατέρας του σκοτώνεται παραδειγματικά μπροστά σε όλους στην πλατεία  της πόλης που ζει, γιατί είχε τολμήσει να ασκήσει κριτική στην εξουσία του Βασιλιά.
Ο γιος ορκίζεται εκδίκηση, αλλά νιώθω, ότι κατά βάθος δεν ξέρει ποιόν πρέπει να εκδικηθεί μέχρι που κάποια στιγμή γίνεται στόχος η Αμερική (ε, δεν θα σας πω πώς-να το διαβάσετε). Ο φανατισμός του τέτοιος και η ανάγκη του για εκδίκηση ακόμη μεγαλύτερη, όταν πια σκοτώνεται και η γυναίκα του.
Σωστά καταλάβατε. Πρόκειται για το γνωστό στόρι όπου η Αμερική είναι η καλή και σώζει το ανθρώπινο γένος στο παρά τσακ.
Διαβάζοντας όλα αυτά μπορώ για άλλη μία φορά να εξηγήσω πράγματα και να πω, ότι το μίσος είναι καταστροφικό και το μόνο που κάνει είναι να κινεί έναν φαύλο κύκλο ασχήμιας, φόβου και θανάτου.

Το διάβασα εύκολα και ευχάριστα σαν να παρακολουθούσα μια ταινία blockbuster.
Ο λόγος του συγγραφέα εξαιρετικά περιγραφικός και παρά το γεγονός του μεγέθους του βιβλίου, δεν με κούρασε καθόλου.
Ίσως να οφείλεται και στο γεγονός, ότι ο Terry Haeys είναι ένας βραβευμένος σεναριογράφος και παραγωγός ταινιών όπως το Mad Max 2, Payback, Dead Calm κ.α.
Παιχνίδια εξουσίας, αίσθημα πόνου που ανοίγει πληγές που ψάχνουν να επουλωθούν μέσα από την τυφλή εκδίκηση, γιατί έτσι έχουν μάθει.

Ο Προσκυνητής κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα σε μετάφραση Βαγγέλη Γιαννίση.Μπορείτε να ξεφυλλίσετε τις πρώτες σελίδες του βιβλίου εδώ : Ο Προσκυνητής

#booklover