StatusUPdate.gr

What's on my mind (?)

Σάββατο

29

Νοέμβριος 2014

2

COMMENTS

Mεσημέρι με αέρα θεσσαλλλλονίκης.

Written by , Posted in Check In, Timeline

Στέλνει η θεσσαλλλονικιά μήνυμα.

“Θα είμαι για 2 μέρες στην Αθήνα. Να βρεθούμε.”

Κλείνουμε ραντεβού με μηνύματα στο inbox, για να συναντηθούμε Σάββατο μεσημέρι.

Μια φορά στις τόσες έρχεται.

Αρχίζω να σκέφτομαι πού να την πάω βόλτα.

Αχμ! Μην χάσουμε και χρόνο μέσα στο αυτοκίνητο  οδηγώντας μεγάλες αποστάσεις.

Είπα να πάω το κορίτσι παραλία.

“Πάρκαρα” την κόρη μου στη γιαγιά, ο καλός μου ήταν σε δουλειά….η τέλεια ώρα να ξεπορτίσω.

Είχα καιρό να τη δω και από την ώρα που συναντηθήκαμε δεν σταματήσαμε να μιλάμε.

Ψέμματα. Κάναμε διαλείμματα όταν μασουλούσαμε.

Ε, μα, ναι! Την πήγα για φαγητό! Νηστικιά θα την άφηνα για;

Σκέφτηκα ότι η Μαρίνα Φλοίσβου θα ήταν ένα ιδανικό μέρος να πάμε να καθίσουμε και τo T.G.I. Friday’s ακόμη καλύτερο (για να το κάνουμε πιο συγκεκριμένο και ναι, το διαφημίζω γιατί τα καλά πράγματα πρέπει να μοιράζονται).

Φυσικά και βεβαίως, όσες φορές έχω πάει στο συγκεκριμένο μέρος, με έχουν πάει.

Ήταν η πρώτη φορά που θα πήγαινα μόνη μου.

Πάρκαρα κοντά  στο σημείο που ήταν κοντά το Πάρκο του Φλοίσβου.

Ξεκινήσαμε να περπατάμε απολαμβάνοντας τη διαδρομή μέχρι που κάποια στιγμή είδα, ότι τελείωνε το πάρκο και Friday’s πουθενά.

Ευτυχώς που είχε κάτι κάγκελα, γιατί θα πιάναμε Βάρκιζα περπατώντας και περιμένοντας να βρούμε Friday’s…

“Ρωτώντας πας στην Πόλη”, έτσι και κάναμε αναστροφή και ξεκινήσαμε για την άλλη πλευρά.

Ομολογώ ότι απόλαυσα τη  βόλτα στο Πάρκο.

Είπαμε να βγάλουμε φωτογραφίες στην επιστροφή.

Να έχουμε φάει και να είμαστε πιο χαλλλλλαρααα(μπήκα στο θεσσσαλλλλονικιώτικο mood :p).

Kαθίσαμε, παραγγείλαμε μαργαρίτες (φυσικά το μεγάλο μέγεθος εγώ – με προσβάλετε) μια σαλάτα (τόσες σαλάτες living well, την κλασσική ceasars chicken παρήγγειλε…καλεσμένη ήταν πώς να την προσβάλω; )

ceasars salad Tgi Friday's

 

κάτι φλογέρες με τυριά και  καυτερά  κι αυτό με τις πατάτες τυλιγμένες στο μπέικον (δεν θυμάμαι πώς τα λένε- τα έφαγα πάντως).

bacon T.G.I. fridays

Φυσικά και εννοείται ότι έγινα θέαμα στο μαγαζί, αφού άρχισα να φωτογραφίζω ό,τι ερχόταν.

TGI Friday's

Έτσι κάνει μια blogger, που σέβεται τον εαυτό της και δεν την νοιάζει που θα σκεφτούν οι άλλοι πόσο “κουλή” είναι.

 

TGI Friday's

Κι αρχίσαμε να μιλάμε να μιλάμε, να μιλάμε και ο χρόνος άρχισε να περνάει και να μην έχει σημασία.

Είναι τέτοια η καθημερινότητά μας και τέτοια η απόσταση που δεν μιλάμε συχνά και βρισκόμαστε ακόμη πιο σπάνια.

Το “Κάποια στιγμή θα ανέβω Θεσσαλονίκη” κοντεύει να γίνει ανέκδοτο κι έχουν περάσει κοντά 13 χρόνια από την τελευταία φορά που έμεινα ένα Σαββατοκύριακο εκεί. Κι έχω τόσους συγγενείς και φίλους…

Θυμάμαι ότι είχαμε ανέβει με τη μητέρα μου και τον μέλλοντα  τότε σύζυγό μου, για να δούμε τί πράγματα έχει το φρεσκοανοιγμένο τότε ΙΚΕΑ.

Γυρίσαμε Κυριακή βράδυ με τη μητέρα μου να έχει αγοράσει ένα φαναράκι κι εμένα ένα σακκουλάκι με 100 κεράκια ρεσώ.

Ειλικρινά, δεν ξέρω πώς μου είχε καθίσει τότε έτσι, δεδομένου ότι τα τελευταία χρόνια πάρα πολλά πράγματα που έχω στο σπίτι είναι από το αγαπημένο ΙΚΕΑ.

Oh, well! Άβυσσος η ψυχή της μελλόνυμφης!

Για τί λέγαμε; Α, ναι!

Και που λέτε, αρχίσαμε το μπίρι-μπίρι και να σου μετά το φαγητό να πάρουμε κι ένα Death by chocolate (δεν ειναι κουνημένη η φωτογραφια – καλλιτεχνική είναι :p).

death by chocolate

Και πέρασε η ώρα και νύχτωσε και δεν μπορούσαμε να βγάλουμε φωτογραφίες από το πάρκο, τη θάλασσα, τα κότερα και εμάς τις δύο κι έτσι ξέμεινα με αυτές από τα πιάτα που σερβιρίστηκαν.

Όμως δεν μας ένοιαξε.

Ήταν αυτές οι 3 ώρες που είναι για σένα, αυτές οι 3 ώρες που θέλεις να είσαι εκεί μόνο για τη φίλη σου που είναι εκεί μαζί σου.

Και οι φωτογραφίες δεν βγήκαν, αλλά οι εικόνες των στιγμών απαθανατίστηκαν.

Να τα πούμε όλα…ή έστω…τα περισσότερα που χωράνε σε ένα 3ωρο.

Και κάποια στιγμή θα ανέβω στη Θεσσαλονίκη. Αλήθεια!

 

 

Δεσμεύομαι να κάνω #checkIn στη Μαρίνα Φλοίσβου και στο Πάρκο του πάλι.

Είναι εκπληκτικό μέρος. Να το επισκεφθείτε.

Εγώ πάντως θα ξαναπάω σίγουρα. Μόνο που αυτή τη φορά θα βγάλω φωτογραφίες πριν τις μαργαρίτες. 😉