Ένα κορίτσι  στις 08:45 αποβιβάζεται από το τρένο, κατευθύνεται βιαστικά σε ένα από τα καθίσματα του σταθμού, ανοίγει την τσάντα του, βγάζει ένα βιβλίο, το ακουμπά στη δίπλα θέση, παίρνει το κινητό και περιμένει να φύγει ο κόσμος και να περάσει ο συρμός από την αντίθετη κατεύθυνση.
Στήνει το κάδρο της καταπληκτικά και είναι έτοιμη να πατήσει το κλικ, που θα της δώσει την εικόνα που θέλει.
Μέχρι που έρχεται μία γυναίκα και κάθεται δίπλα της και με το σταυροπόδι χαλάει το πλάνο.

Και φεύγει η γυναίκα  με το τρένο που ήρθε και το κορίτσι του τρένου με το βιβλίο επιμένει και περιμένει, μέχρι που ένας κύριος αρχίζει να “κόβει” βόλτες πάνω – κάτω μπροστά στο πεδίο της λήψης της. (περισσότερα…)

Ο Τσακ Πόλανικ είναι ο συγγραφέας του Fight Club, του βιβλίου πάνω στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη ταινία  (που θεωρώ και πολύ καλή).

Ξεκινώντας και μόνο με αυτή την πληροφορία και χωρίς να έχει διαβάσει κανείς κάποιο άλλο έργο του, ξέρει ότι αυτό που θα ακολουθήσει στις σελίδες που ανοίγονται μπροστά του, δεν θα είναι κάτι συμβατικό.

Ούτε κατά διάνοια, όμως. Καθόλου. Ούτε τόσο. Άστο, λέμε.

Λέγεται, πως ο Πόλανικ έγραψε το  “Είσαι όμορφη” για διασκέδαση και είμαι σίγουρη ότι έτσι είναι. (περισσότερα…)

Βράδυ από αυτά, που στη 1 μετά τα μεσάνυχτα η σωματική κούραση είναι πολύ μεγάλη.

Προσπαθεί να κλείσει τα βλέφαρα μου, αλλά δεν της κάνω τη χάρη.

Είμαι 30 σελίδες πριν από το τέλος του βιβλίου Η Μεγάλη Χίμαιρα του Μ.Καραγάτση και δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσω τώρα.

Δεν μπορώ να σταματήσω.

Περίληψη από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
“Η μεγάλη χίμαιρα” είναι ένα λεπτομερές ψυχογράφημα. Ο συγγραφέας καταπιάνεται με έναν γυναικείο χαρακτήρα και τον αναλύει συστηματικά. Είναι η ιστορία της Μαρίνας, μιας νεαρής Γαλλίδας που ερωτεύεται, παντρεύεται κι ακολουθεί τον άνδρα της στη Σύρα, στο πατρικό σπίτι της Επισκοπής. Εκεί ζει κάτω από τον βαρύ, αποδοκιμαστικό ίσκιο της πεθεράς της. Καθώς η Μαρίνα συνδέει την τύχη της με τα βαπόρια του άνδρα της, κάθε ψυχική της αναταραχή έχει περίεργες συνέπειες πάνω στη ζωή τους. Όταν έρχεται η οικονομική καταστροφή που είναι συνδεδεμένη με την ψυχική φθορά της ηρωίδας, τότε όλα μπαίνουν στον φαύλο κύκλο του έρωτα και του θανάτου.  (περισσότερα…)

Έχω ολοκληρώσει την ανάγνωση του βιβλίου “Ο παίκτης”  του Ντοστογιέφσκι και θελω κάτι να γράψω.

Πρώτα από όλα θέλω να πω, ότι από μικρή το επίθετό του μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Έχει έναν στόμφο από μόνο του.

Ντοστογιέφσκι! 

Πάντα το άκουγα κι ένιωθα ότι έχει ένα άλλο βάρος. Δεν ξέρω, εάν υποσυνείδητα με είχαν επηρεάσει όλα όσα άκουγα από τους μεγαλύτερους για την ξένη κλασική λογοτεχνία, αλλά εμένα μου έκανε κάτι. (περισσότερα…)

Το “Μυστικά και ψέματα” της Λίαν Μοριάρτι  με μαγνήτισε από τις πρώτες σελίδες.
(περισσότερα…)

Αν δεν διαβάσεις τον “Τρυποκάρυδο” του Τομ Ρόμπινς, δεν πρόκειται να καταλάβεις τη μακαρονοπροσφώνηση της Βασίλισσας Τίλλι. Όσοι το έχουν διαβάσει, αυτή τη στιγμή χαμογελούν. 😉
Τελειώνοντας την ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου, στενοχωρήθηκα για 2 λόγους.

Ο πρώτος έχει αυτή την αίσθηση του γλυκόπικρου, όταν  αποχαιρετάς έναν αγαπημένο φίλο σου γνωρίζοντας, πως θα κάνεις πολύ καιρό να τον ξαναδείς (μέχρι να αποφασίσεις να το ξαναδιαβάσεις) και ο 2ος αυτός της απογοήτευσης, αφού το δικό μου αγαπημένο αντίτυπο είναι ελαφρώς φθαρμένο κι εγώ τα προσέχω τα βιβλία μου. (περισσότερα…)

Από το άκουσμα του τίτλου του βιβλίου αντιλαμβάνεται κανείς, ότι δεν πρόκειται για κάτι συμβατικό ή έστω κάτι σύνηθες.

Δεν είναι, ας πούμε, “Τυρόπιτα”, “Κερασόπιτα”, “Λεμονόπιτα”, ούτε καν σκέτη “Ροδακινόπιτα”.

Είναι “Θιβετιανή Ροδακινόπιτα”.

Καταλαβαίνεις πως είναι κάτι ξεχωριστό, ιδιαίτερο, όπως είναι και ο ίδιος ο συγγραφέας, Τομ Ρόμπινς . (περισσότερα…)