Ούτε ξέρω πόσες φορές έχω ξεκινήσει την εισαγωγή γι’αυτό το άρθρο.
Νομίζω όμως, ότι όποιες λέξεις κι αν επιλέξω,τελικά δεν θα βρω φράσεις με τις οποίες θα νιώσω άνετα προλογίζοντάς το.
Δεν έχει να κάνει μόνο με το κείμενο που ακολουθεί, αλλά και με την ψυχή της αγαπημένης μου Τατιάνας, που μου δίνει την άδεια να αναδημοσιεύσω το κείμενο της Ρεβέκκας, της λατρεμένης αδερφής της, που νικήθηκε από την Anorexia Nervosa πριν 5 χρόνια.
(Tατιάνα μου… ευχαριστώ…♥ )
Ήταν Ιούλιος του 2011 και προετοιμαζόμασταν για τη συναυλία των Bon Jovi, που θα παρακολουθούσαμε όλες μαζί.
Βρισκόμασταν στην καυτή καρδιά του καλοκαιριού. Κι όμως ξαφνικά πάγωσαν όλα.
Στις 18 Ιουλίου η Ρεβέκκα ηττήθηκε από το “δωρεάν ναρκωτικό”, όπως χαρακτηρίζει την anorexia nervosa η ίδια στο κείμενο που ακολουθεί.
Είχε περάσει λίγος καιρός μόλις από την ημέρα εκείνη, που αυτό το ευφυέστατο πλάσμα σε μία από τις στιγμές αδυναμίας της είχε βρει την τεράστια δύναμη να μιλήσει για αυτό που ζούσε, δημοσιεύοντας στο προφίλ της στο Facebook ένα κείμενο που τα περιέγραφε όλα.
Θέλει μεγάλη δύναμη, να κοιτάξεις το τέρας στα μάτια και να το περιγράψεις.
Όταν πριν λίγες μέρες είδα ότι η Τατιάνα είχε ξαναδημοσιεύσει το κείμενο της αγαπημένης της αδερφής με αφορμή μια είδηση για κάποια κορίτσια στην Πολωνία που πάσχουν από διατροφικές διαταραχές, ήρθαν εκείνες οι μνήμες.
Τότε ένιωσα μέσα μου εκείνη την επιθυμία της Ρεβέκκας και πήρα το θάρρος να ζητήσω την άδεια της Τατιάνας να αναδημοσιεύσω το κείμενο στο blog με μεγάλη συστολή για το πολύτιμο των λέξεων της Ρεβέκκας αλλά και του εύθραυστου της ψυχής της.
Αφιερώστε λίγο χρόνο να το διαβάσετε.
Για εκείνη την επιθυμία της Ρεβέκκας, που ψάχνοντας απαντήσεις για τον ίδιο της τον εαυτό, ήθελε μοιραστεί με όσο το δυνατόν περισσότερους αυτό που περνούσε με το πρόβλημα της Anorexia Nervosa.
Για αυτό το κορίτσι.
Για τη Ρεβέκκα.
Το κείμενο της Ρεβέκκας
ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ANOREXIA NERVOSA ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΜΑΤΙΑ.
ΤΙΜΗ ΜΟΥ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟΥ ΡΙΞΕΙ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ.
June 11, 2011 at 8:32pm
Όταν για πρώτη φορά εκδήλωσα συμπτώματα anorexia nervosa που αφορά μια διαταραχή πρόσληψης τροφής ήμουν μόλις 15 ετών. Το πρώτο- πρώτο σύμπτωμα ήταν ότι τα είχα βάλει με το κορμί μου. Δεν μου άρεσε η εικόνα που έβλεπα στον καθρέπτη και δεν είχε να κάνει με το αν είμαι όμορφη ή όχι. Κάτι δεν κολλούσε, κάτι ήταν κοφτερό μέσα μου εκτός από τη ματιά μου όταν με αντίκριζα. (περισσότερα…)
Για τη Ρεβέκκα
Written by ChichiMdou, Posted in Comments, ThinkFree
Ούτε ξέρω πόσες φορές έχω ξεκινήσει την εισαγωγή γι’αυτό το άρθρο.
Νομίζω όμως, ότι όποιες λέξεις κι αν επιλέξω,τελικά δεν θα βρω φράσεις με τις οποίες θα νιώσω άνετα προλογίζοντάς το.
Δεν έχει να κάνει μόνο με το κείμενο που ακολουθεί, αλλά και με την ψυχή της αγαπημένης μου Τατιάνας, που μου δίνει την άδεια να αναδημοσιεύσω το κείμενο της Ρεβέκκας, της λατρεμένης αδερφής της, που νικήθηκε από την Anorexia Nervosa πριν 5 χρόνια.
(Tατιάνα μου… ευχαριστώ…♥ )
Ήταν Ιούλιος του 2011 και προετοιμαζόμασταν για τη συναυλία των Bon Jovi, που θα παρακολουθούσαμε όλες μαζί.
Βρισκόμασταν στην καυτή καρδιά του καλοκαιριού. Κι όμως ξαφνικά πάγωσαν όλα.
Στις 18 Ιουλίου η Ρεβέκκα ηττήθηκε από το “δωρεάν ναρκωτικό”, όπως χαρακτηρίζει την anorexia nervosa η ίδια στο κείμενο που ακολουθεί.
Είχε περάσει λίγος καιρός μόλις από την ημέρα εκείνη, που αυτό το ευφυέστατο πλάσμα σε μία από τις στιγμές αδυναμίας της είχε βρει την τεράστια δύναμη να μιλήσει για αυτό που ζούσε, δημοσιεύοντας στο προφίλ της στο Facebook ένα κείμενο που τα περιέγραφε όλα.
Θέλει μεγάλη δύναμη, να κοιτάξεις το τέρας στα μάτια και να το περιγράψεις.
Όταν πριν λίγες μέρες είδα ότι η Τατιάνα είχε ξαναδημοσιεύσει το κείμενο της αγαπημένης της αδερφής με αφορμή μια είδηση για κάποια κορίτσια στην Πολωνία που πάσχουν από διατροφικές διαταραχές, ήρθαν εκείνες οι μνήμες.
Τότε ένιωσα μέσα μου εκείνη την επιθυμία της Ρεβέκκας και πήρα το θάρρος να ζητήσω την άδεια της Τατιάνας να αναδημοσιεύσω το κείμενο στο blog με μεγάλη συστολή για το πολύτιμο των λέξεων της Ρεβέκκας αλλά και του εύθραυστου της ψυχής της.
Αφιερώστε λίγο χρόνο να το διαβάσετε.
Για εκείνη την επιθυμία της Ρεβέκκας, που ψάχνοντας απαντήσεις για τον ίδιο της τον εαυτό, ήθελε μοιραστεί με όσο το δυνατόν περισσότερους αυτό που περνούσε με το πρόβλημα της Anorexia Nervosa.
Για αυτό το κορίτσι.
Για τη Ρεβέκκα.
Το κείμενο της Ρεβέκκας
ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ANOREXIA NERVOSA ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΜΑΤΙΑ.
ΤΙΜΗ ΜΟΥ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟΥ ΡΙΞΕΙ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ.
June 11, 2011 at 8:32pm
Όταν για πρώτη φορά εκδήλωσα συμπτώματα anorexia nervosa που αφορά μια διαταραχή πρόσληψης τροφής ήμουν μόλις 15 ετών. Το πρώτο- πρώτο σύμπτωμα ήταν ότι τα είχα βάλει με το κορμί μου. Δεν μου άρεσε η εικόνα που έβλεπα στον καθρέπτη και δεν είχε να κάνει με το αν είμαι όμορφη ή όχι. Κάτι δεν κολλούσε, κάτι ήταν κοφτερό μέσα μου εκτός από τη ματιά μου όταν με αντίκριζα. (περισσότερα…)