Χρόνια τώρα άκουγα για το βιβλίο της Ευγενίας Φακίνου μέχρι που κάποια στιγμή έπεσε στα χέρια μου.

Το “Έρως, Θέρος, Πόλεμος” είναι ένα βιβλίο, που δεν σε αφήνει να το αφήσεις.

Η ιστορία της Μαρίας που το ταξίδι της ζωής της ξεκινά από τη Σύμη, συνεχίζει στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου για να καταλήξει στην Αθήνα.

Ένα κορίτσι με πείσμα, με όνειρα και επιθυμία να γράψει τη δική της ξεχωριστή ιστορία, μόνο που οι συνθήκες τα φέρνουν έτσι και αναγκάζεται να κάνει αλλαγές  στα σχέδιά της.

Το βιβλίο είναι πολύ ενδιαφέρον και μου αρέσει που παράλληλα παρακολουθούμε όλα τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα, που διαδραματίστηκαν εκείνη την εποχή.

(περισσότερα…)

Σάββατο βράδυ, 01:30 και ενώ στο σπίτι όλοι κοιμούνται, εγώ προσπαθώ να τελειώσω τις δουλειές, που έχω.

Θέλω το επόμενο πρωί να ξυπνήσω ό,τι ώρα θέλω και να απολαύσω τον ύπνο, που τόσο πολύ μου λείπει.

Πέφτω να κοιμηθώ και νιώθω, πως δεν με παίρνει απλά ο ύπνος.
Λιποθυμάω στο μαξιλάρι από την κούραση. Και είναι τόσο γλυκειά λιποθυμιά.
Το πρωί θα ξυπνήσω μετά τις 10, θα πάρω το πρωινό μου, θα ακούσω τη μουσικούλα μου και χαλαρά θα κάνω μικροδουλειές μέσα στο σπίτι.

…………….. (περισσότερα…)

Όταν είδα την ταινία “Το Δωμάτιο”, με καθήλωσε.
Μοιράστηκα τη στιγμή στο fb και οι φρενδς μου έσπευσαν να με ενημερώσουν, πως το βιβλίο ήταν ακόμη καλύτερο.

(περισσότερα…)

Ένα κορίτσι  στις 08:45 αποβιβάζεται από το τρένο, κατευθύνεται βιαστικά σε ένα από τα καθίσματα του σταθμού, ανοίγει την τσάντα του, βγάζει ένα βιβλίο, το ακουμπά στη δίπλα θέση, παίρνει το κινητό και περιμένει να φύγει ο κόσμος και να περάσει ο συρμός από την αντίθετη κατεύθυνση.
Στήνει το κάδρο της καταπληκτικά και είναι έτοιμη να πατήσει το κλικ, που θα της δώσει την εικόνα που θέλει.
Μέχρι που έρχεται μία γυναίκα και κάθεται δίπλα της και με το σταυροπόδι χαλάει το πλάνο.

Και φεύγει η γυναίκα  με το τρένο που ήρθε και το κορίτσι του τρένου με το βιβλίο επιμένει και περιμένει, μέχρι που ένας κύριος αρχίζει να “κόβει” βόλτες πάνω – κάτω μπροστά στο πεδίο της λήψης της. (περισσότερα…)

Ο Τσακ Πόλανικ είναι ο συγγραφέας του Fight Club, του βιβλίου πάνω στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη ταινία  (που θεωρώ και πολύ καλή).

Ξεκινώντας και μόνο με αυτή την πληροφορία και χωρίς να έχει διαβάσει κανείς κάποιο άλλο έργο του, ξέρει ότι αυτό που θα ακολουθήσει στις σελίδες που ανοίγονται μπροστά του, δεν θα είναι κάτι συμβατικό.

Ούτε κατά διάνοια, όμως. Καθόλου. Ούτε τόσο. Άστο, λέμε.

Λέγεται, πως ο Πόλανικ έγραψε το  “Είσαι όμορφη” για διασκέδαση και είμαι σίγουρη ότι έτσι είναι. (περισσότερα…)